چرا بیشتر کودکان لجبازی می کنند ؟

­والدین معمولا در مواجه با لجبازی کودکان با شکست مواجه می شوند. اول علت را شناسایی کنید و بعد با راه های ارائه شده اقدام به رفع لجبازی کودکانتان کنید.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، بخشی از واکنش‌های طبیعی هر انسانی رفتار مقابله‌ای با پدیده‌های ناخوشایند است ولی اگر کسی بخواهد این رفتار طبیعی را با مبارزه و اعمال قدرت سرکوب کند موجب مقاومت و لجبازی در طرف مقابل می‌شود که البته این امر در کودکان نیز صادق است، به عبارتی بخشی از لجبازی‌های بچه‌ها بخاطر مقاومت در برابر خواسته‌هایشان و یا جلب توجه است. 

جالب است بدانید لجبازی کودک بیشتر در فرزند اول دیده می شود ، به دلیل اینکه مادر می خواهد فرزندش را در بهترین شرایط ممکن تربیت کند و کنترل بیشتری بر رفتارهای وی داشته باشد که در نتیجه موجب بروز لجبازی در کودک می شود
​کودک از 2 تا 3 سالگی لجبازی را آغاز کرده و یا بهتر بگوییم در خود کشف می کند. او به درجه ای از خودآگاهی و شناخت محیط و اطرافیان می رسد که می فهمد رفتارش روی اطرافیانش تاثیر می گذارد و واکنش ها را برمی انگیزد.

به همین دلیل در بعضی امور و زمانیکه از او کاری خواسته می شود لجبازی را به کار می گیرد تا واکنش ها را مشاهده کند و کنجکاوی اش ارضا شود. به گفته کارشناسان روانشناسی کودک این کنجکاوی می تواند به همان خواسته ای مربوط باشد یا به شخص درخواست کننده.
یکی از علل اصلی لجبازی کودک این است که او بدون آن که درباره لجبازی قضاوتی داشته باشد یا آن را خوب یا بد بداند تنها لجبازی را به عنوان وسیله ای برای محک زدن عکس العمل اطرافیان به کار می گیرد ، ولی راه چاره چیست ؟ پیشنهادات موثری را در ادامه این بخش از نکات تربیت کودک بیان می کنیم .
گاهی لجبازی کودکان برگرفته از رفتارهای غلط والدین با یکدیگر هم هست ، در خانواده‌هایی که رابطه همسری ضعیف و تنش‌ها زن و شوهر زیاد باشد احتمال اینکه فرزند نیز لجباز و سرکش شود بسیار است. به عبارت ساده‌تر محیط ناامن خانواده و رفتارهای آزار دهنده و بی‌توجهی‌های بیش از حد می‌تواند رفتارهای مقابله‌ای و لجبازی را در کودکان تشدید کند.

درمان لجبازی کودکانه و 9 راه حل موثر برای درمان لجبازی کودکان
 اگر برای انجام حتی کوچکترین کارها هر روز باید یک نبرد خسته کننده با فرزند خود داشته باشید، شانس خوبی است که یک کودک لجباز داشته باشید.
اما در عین حال ممکن است وسوسه شوید که به طور قاطعانه با کودک خود برخورد کنید ، این به احتمال زیاد موجب افزایش ناامیدی برای هر دو شما می شود . پس والدین وقتی کاسه صبرشان لبریز می شود باید چه کنند؟

1. عصبی نشوید:
یک نفس عمیق بکشید ، یک یا دو دقیقه به اتاق دیگری بروید یا تا ده بشمارید ، هر کاری لازم است انجام دهید تا آرام شوید. در غیر این صورت وضعیت وخیم تر می شود.

2. به خواسته آنها گوش دهید:
اگر فرزندتان مایل به انجام کاری نیست ، از آنها علت را جویا شوید ؛ می تواند یک دلیل اصلی مهم باشد. به عنوان مثال ، اگر آنها هر روز صبح از رفتن به مدرسه خودداری می کنند، ممکن است به این دلیل باشد که آنها مورد آزار و اذیت قرار می گیرند یا معلم به آنها خیلی اهمیت نمی دهد.
یکی از بهترین روش ها برای ایجاد همکاری با کودک این است که یک برنامه مشخص داشته باشید . سعی کنید یک نمودار لیست کارها داشته باشید و از کودک خود در مورد اهمیت کارها سوال کنید.

3. یک مثال خوب برای اختلافات بیاورید:
اگر یک کودک همیشه والدین خود را در حال درگیری ببیند، رفتار مشابهی از خود نشان می دهد ؛ بنابراین بسیار مهم است که آنها نحوه برخورد درست رفع مشکلات را از جانب والدین ببیند .
به همین دلیل است که کارشناسان والدین پیشنهاد می کنند که هر گونه بحث و مشاجره را به زمانی که کودک در اطراف شما نیست موکول کنید. یا، بهتر است، والدین یاد بگیرند که کارها را به گونه ای دوستانه انجام دهند.
4. از بحث در مورد متقاعد کردن اجتناب کنید:
گاهی اوقات ، حتی زمانی که والدین همه چیز را درست انجام می دهند، بچه ها نمی خواهند کاری را که از آنها خواسته اند انجام دهند ؛ برای مواردی مثل این ، بهتر است که استدلال هایی خود را بیان کنید.
این روش را می توان با بیان دقیق و واضح از آنچه که از رفتار آنها انتظار می رود ، انجام دهید. حتما اهمیت احترام و چگونگی رعایت ادب را برای آنها ذکر کنید، زیرا برای ایمنی و رفاه خودشان ضروری است سپس، تذکر دهید در پی ادامه رفتارشان چه عواقبی منتظر آنها است.

5. گزینه ارائه دهید:
اجازه دهید کودکان در موارد کوچک حق انتخاب داشته باشند ، به آنها کمک می کند تا بعدها در زندگی و در مسائل بزرگتر راحت تر تصمیم گیری کنند. می توانید از مسائلی مثل زمان خواب یا لباس مدرسه شروع کنید.
6. تقویت رفتار مثبت:
تشویق کودکان به رشد اعتماد به نفس آنها کمک می کند. همچنین آنها را تشویق به ادامه کار در جهت اهداف خود و حفظ رفتار مثبت سوق می دهد. بنابراین از کلماتی استفاده کنید که نیاز به هیچ گونه مبارزه برای خوابیدن و خوردن غذا وجود نداشته باشد.

7. سیستم پاداش را امتحان کنید:
بچه ها عاشق برچسب ها و گنجینه های کوچک هستند و خرید این اقلام هیچ هزینه ای ندارد بنابراین استفاده از این پاداش های کوچک تاثیر به سزایی در رفتار کودک ایحاد خواهد کرد.

8. سازش کنید :
هر گاه امکان پذیر است ، با کودکان خود از طریق مصالحه کار کنید . به عنوان مثال، اگر آنها می خواهند یک لباس را که برای مدرسه مناسب نیست ، بپوشند، سعی کنید یک جایگزین داشته باشید که هر دو شما را خوشحال کند ، مانند لباس بلندتر ، شلوار جین یا ژاکت متفاوت.

9. راهنمایی حرفه ای بگیرید:
اگر هیچکدام از این روش ها روی فرزند تاثیر گذار نبود و روش دیگری برای تغییر رفتار در کودک وجود نداشت از یک متخصص خانواده مشورت بگیرید همانطور که می بینید همه این 9 روش بسیار ساده و کاربردی هستند اما ترفند استفاده از آنها را باید بلد باشید.
کودکان وقتی که می دانند چه چیزی از آنها انتظار دارید ، رفتار درست را می آموزند ؛ بنابراین اگر آنها دائما در مورد آنچه که قرار است انجام دهند شک داشته باشند، دچار اضطراب و اشتباه می شوند . به یاد داشته باشید مشاوره گرفتن از یک متخصص زمانی که شرایط خیلی سخت شده است هیچ ایرادی ندارد.

والدین باید مهارت‌های ارتباط مؤثر با کودک را بیاموزند، گاهی یک واکنش غلط سرآغاز یک رفتار مقابله جویانه در فرزند می‌شود که اگر همین رفتار نیز به درستی هدایت و برطرف نشود می‌تواند به یک رفتار همیشگی و گاهی موجب اختلالات بعدی شود بر همین اساس همواره به والدین پیشنهاد می‌شود که به جای توصیه‌های دستوری از توصیه‌های خبری استفاده کنند چراکه تکرار بیش از حد توصیه‌ها کودک را لجبازتر می‌کند.